ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ «Mr. Crowley»

Pin It

aleister crowley

Μαρία Δημητριάδου

Ο πολυσυζητημένος Άλιστερ Κρόουλι (Aleister Crowley, 1875-1947), γνωστός στους θιασώτες της ροκ από το τραγούδι Mr. Crowley του Όζυ Όζμπορν και την παρουσία του στο εξώφυλλο του άλμπουμ των Μπητλς, Sergeant Pepper‘s Lonely Hearts Club Band, θαυμάζεται[1] και μισείται μέχρι σήμερα. Το πιο πρόσφατο βιβλίο που γράφτηκε γι’ αυτόν, αποδίδοντάς του διάφορες δολοφονίες, κυκλοφόρησε το 2011.[2] Οι ενάντιοί του τον αποκαλούν «πάπα του νεοσατανισμού» και «πιο κακό άνθρωπο του 20ού αιώνα», ενώ οι θαυμαστές του εξυμνούν φημολογούμενες μαγικές, ορειβατικές, καλλιτεχνικές κ.α. ικανότητές του.

Η διδασκαλία του Κρόουλι συνοψίζεται κυρίως στις φράσεις «Κάνε αυτό που θέλεις, αυτό θα είναι το σύνολο του νόμου» και «Η αγάπη είναι ο νόμος, η αγάπη κάτω από τη θέληση». Στις «Εξομολογήσεις» του (κεφ. 49), γράφει ότι το 1904 που με την πρώτη σύζυγό του Ρόουζ Κέλλυ έκαναν επικλήσεις στην Αίγυπτο, εκείνη τον πληροφόρησε ότι «ο φύλακας άγγελός του» ονόματι Άιβας (Aiwass) του ζητούσε να καταγράψει μηνύματα προς την ανθρωπότητα που θα του υπαγόρευε ακριβώς στις 12 το μεσημέρι της 8ης, 9ης και 10ης Απριλίου.[3] Ο Κρόουλι κατέγραψε τις υπαγορεύσεις αυτής της «προανθρώπινης διάνοιας» (Praeterhuman intelligence) στο τριμερές «Βιβλίο του νόμου» (Liber Al Vel Legis).[4] Με βάση το βιβλίο αυτό, που ασχολείται με Αιγύπτιους θεούς, όπως ο Ώρος και η Ίσιδα, και δίνει οδηγίες για σεξουαλική μαγεία κ.α., δημιούργησε τη «θρησκεία του Θελήματος». Αργότερα έγραψε κι άλλα βιβλία με αυτόματη γραφή.

ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ: ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΚΑΙ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ

Στους παρακάτω στίχους από το 2ο μέρος του «Βιβλίου του Νόμου» ο Άιβας μιλά για την ταυτότητά του, συμβουλεύει και υπόσχεται:

II:22. Είμαι το φίδι που δίνει Γνώση και Απόλαυση και λαμπρή δόξα, και ταράζει τις καρδιές των ανδρών με μέθη. Για να με λατρέψεις παίρνε κρασί και παράξενα ναρκωτικά περί των οποίων θα πω στον προφήτη μου, και μέθυσε μ’ αυτά! Δεν θα σε βλάψουν καθόλου. Είναι ψέμα, αυτή η απερισκεψία κατά του εαυτού. Η έκθεση της αθωότητας είναι ένα ψέμα. Να είσαι δυνατός, ω άνθρωπε! Πόθησε, απόλαυσε όλα όσα έχουν σχέση με αισθήσεις και έκσταση. Μη φοβάσαι ότι θα σε αρνηθεί κανένας Θεός γι’ αυτό.

II:65. Εγώ είμαι ο Κύριος: Εσύ είσαι ο Άγιος Εκλεκτός.

II:66.Γράψε, και βρες έκσταση στο γράψιμο! Εργάζου, και γίνε η κοίτη μας στην εργασία! Ρίγησε από τη χαρά της ζωής και του θανάτου! Α! Ο θάνατός σου θα είναι ωραίος, όποιος τον δει θα χαρεί. Ο θάνατός σου θα είναι η σφραγίδα της υπόσχεσης της αγάπης μας που θα κρατήσει αιώνια.

Το παρακάτω απόσπασμα από το 3ο μέρος αναφέρεται στους θεούς, τα τιμώμενα πρόσωπα, αλλά και τους οπαδούς των άλλων θρησκειών:

III:50 Είμαι σε μια μυστική τετραμερή λέξη, η βλασφημία κατά όλων των θεών των ανθρώπων.

III:51 Κατάρα σ’ αυτούς! Κατάρα σ’ αυτούς! Κατάρα σ’ αυτούς!

III:52 Με το γερακίσιο κεφάλι μου τσιμπώ τα μάτια του Ιησού, καθώς αυτός κρέμεται επάνω στο σταυρό.

III:53 Ανεβοκατεβάζω τα φτερά μου στο πρόσωπο του Μωάμεθ και τον τυφλώνω.

III:54 με τα νύχια μου ξεσκίζω τη σάρκα του Ινδού και του Βουδιστή, του Μογγόλου και του Ντιν.

III:55 Γκρεμιστείτε! Ανατιναχτείτε! Φτύνω στα άρρωστα από μέθη δόγματα σας.

III:56 Η Μαρία η απαραβίαστη ας γίνει κομμάτια στους τροχούς: για χάρη της ας περιφρονούνται ανάμεσά σας εντελώς όλες οι αγνές γυναίκες!

Μερικοί παρατηρούν ότι το «Βιβλίο του Νόμου» μοιάζει πολύ με τα προηγούμενα έργα του Κρόουλι «The Tale of Archais» και «Rosa Mundi»[5], ότι «στερείται την αυθεντία των προφητικών γραφών» και ότι οι ιδέες και διατυπώσεις του προϋπάρχουν στον «Γαργαντούα» του Ραμπελαί, στο «Τάδε έφη Ζαρατούστρα» του Νίτσε και στο «Αιώνιο Ευαγγέλιο» (Everlasting Gospel) του Ουίλλιαμ Μπλέικ. Αυτά μπορεί να υποδεικνύουν ότι ο Κρόουλι το επινόησε ώστε να διαδεχθεί τον Μαγκρέγκορ Μάδερς στην ηγεσία του μαγικού τάγματος «Χρυσή Αυγή» και να ιδρύσει τον Κροουλιανισμό[6], αφού μετά τη συγγραφή του έγραψε στον Μάδερς ότι οι μυστικοί αρχηγοί είχαν πια ορίσει εκείνον ως αρχηγό του τάγματος.[7] Έχει επίσης γραφτεί ότι ο Κρόουλι είχε έρθει σε επαφή με οντότητα που απλά του έλεγε ό,τι ήθελε να ακούσει, αλλά και ότι ο Άιβας, ο Ώρος και οι λοιποί δεν ήταν επινόησή του αλλά προβολές του ασυνειδήτου του: ότι δηλ. ήταν δημιούργημα του δικού του νου, που το εξέλαβε έτσι ώστε πίστεψε ότι ο ίδιος ήταν απλά ο γραφέας.[8]

Όποια κι αν είναι η προέλευση του βιβλίου, δεν αποδείχθηκε προφητικό: Ο Κρόουλι βλάφτηκε πολύ από τη χρήση των ναρκωτικών και του αλκοόλ, ενώ ο θάνατός του από μυοκαρδιακή εκφύλιση και χρόνια βρογχίτιδα σε ηλικία 72 ετών σε ένα πτωχοκομείο δεν ήταν καθόλου ωραίος.

ΠΡΙΝ ΤΟ «ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ»

O Έντουαρντ Αλεγκζάντερ Κρόουλι (Edward Alexander Crowley), που μικρό τον φώναζαν Άλικ (Alick)[9] και αργότερα άλλαξε το όνομά του σε Άλιστερ, ήταν μοναχογιός δυο πλούσιων, φανατικών μελών της αυστηρής πουριτανικής σέχτας «Αδελφοί του Πλύμουθ». Οι «Αδελφοί», με ακρογωνιαίο λίθο της πίστης τους το Πυρ της Κολάσεως, θεωρούσαν κάθε λέξη στη Βίβλο θεόπνευστη και ανέμεναν «σύντομα» την Ημέρα της Κρίσεως, οπότε θα καταστρέφονταν όλοι οι άνθρωποι εκτός από αυτούς.[10]

Ο πατέρας του Κρόουλι, Έντουαρντ, ο ήρωάς του, είχε θέση ισχύος, ζωτικότητα και αίσθηση του χιούμορ.[11] Ήταν κάπως ψευτοπαλικαράς, καθώς κάποτε φοβέρισε μια γυναίκα ώσπου εκείνη έβαλε τα κλάματα[12]. Παρήγαγε τη μπύρα Κρόουλι Έιλ και την πουλούσε μαζί με σάντουιτς με ζαμπόν και τυρί σε δικά του καταστήματα, δημοφιλή ανάμεσα στους υπαλλήλους των πόλεων γύρω στο 1850.[13]

Ο Κρόουλι περιέγραψε τη μητέρα του Μπέρθα ως «ανεγκέφαλη θρησκόληπτη του πιο στενοκέφαλου, λογικού και απάνθρωπου τύπου»,[14] που τον θεωρούσε το «Θηρίο 666» της Αποκάλυψης,[15] και τον εαυτό του ως κακομαθημένο: «Διδάχτηκα να απαιτώ κάθε δυνατή πολυτέλεια. Τίποτα δεν ήταν αρκετά καλό για μένα.»[16]Χαρακτηριστικό της πολυτελούς ανατροφής του είναι ότι την εποχή που γιατροί και δικηγόροι είχαν τρεις υπηρέτες, η οικογένειά του είχε τέσσερις.[17]

Μικρός έπαιζε «τους αριστοκράτες» με τους φίλους του, αποκαλώντας τα παιδιά του τοπικού σχολείου «παλιοτόμαρα», και στήνοντάς τους ενέδρες στις οποίες τα βομβάρδιζαν με μπιζέλια και βέλη. Μια φορά επιτέθηκε σ’ έναν εργάτη που δούλευε σ’ έναν λάκκο, τον έρριξε κάτω με χτύπημα κι ύστερα κατέφυγε στο σπίτι του. Άλλη φορά χτύπησε με μπαστούνι ορειβασίας ένα παιδί που έκανε θελήματα και θορυβήθηκε όταν αυτό τον κυνήγησε μέχρι το σπίτι του, όπου «βέβαια, επενέβησαν οι μεγάλοι.»[18]

Στα 11 χρόνια του έχασε τον πατέρα του από καρκίνο, και αντέδρασε συμπεριφερόμενος άσχημα στο σχολείο. Η μητέρα του τον πήρε στο Λονδίνο, κοντά στον αδελφό της Τομ Μπίσοπ, που ο Κρόουλι θεωρούσε ύπουλο και υποκριτή.[19] Ακολούθησαν αρκετές αλλαγές σχολείων και εκπαιδευτών. Κάποιοι εκπαιδευτές του έμαθαν ορειβασία και ψάρεμα για τη βελτίωση της ασθενικής υγείας του, άλλοι προσπάθησαν να τον αποπλανήσουν κι άλλοι τον μύησαν στο ποτό, το κάπνισμα, το μπιλιάρδο, τη χαρτοπαιξία και το ετεροφυλικό σεξ με πόρνες.[20] Ο Κρόουλι έπειθε τη μητέρα του να τον πάρει από κάποια σχολεία ενώ από άλλα τον έδιωχναν, όπως από το Τόνμπριτζ (Tonbridge), όταν κόλλησε γονόρροια από μια πόρνη της Γλασκώβης.[21]

Το 1891 κατά τη νύχτα του Γκάι Φοξ (Guy Fawkes), ενώ ήταν 14 ετών, η προσπάθειά του ν’ ανάψει ένα κατασκευασμένο στο σπίτι πυροτέχνημα, αποτελούμενο από ένα μεγάλο γυάλινο βάζο με σχεδόν δύο κιλά πυρίτιδας, οδήγησε σε ατύχημα: η έκρηξη έσπασε τα κοντινά παράθυρα κι αυτός χτύπησε κι έχασε τις αισθήσεις του. Παρέμεινε σε κώμα για τέσσερις ημέρες (96 ώρες), και έπρεπε να φορά ένα τυφλοπάνι για δύο εβδομάδες για το φόβο της τύφλωσης από την έκρηξη. Λέγεται ότι αφού βγήκε από το κώμα είχε μια σημαντική αλλαγή στην προσωπικότητα και τη συμπεριφορά του. Μερικοί από τους οπαδούς του πιστεύουν ότι το ατύχημα του έδωσε «μυστικές δυνάμεις», άλλοι θεωρούν ότι του προκάλεσε μικρή εγκεφαλική βλάβη.[22]

ΚΡΟΟΥΛΙ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

Ο Κρόουλι αναζητούσε «Πορφυρές γυναίκες», ερωμένες που ενσάρκωναν τη «Μεγάλη Πόρνης Βαβυλώνα» ή «Μπάμπαλον», που κάθεται στο Θηρίο της Αποκάλυψης 17:3-6, για να τις χρησιμοποιεί σε σεξουαλική μαγεία και επικοινωνίες με πνεύματα. Ελλείψει αυτών πλήρωνε πόρνες.[23]

Το 1913 η σχέση με την Ουγγαρέζα Άννυ Ρίνγκλερ, που «μπορούσε να κάνει ευτυχισμένη μόνο προκαλώντας της πόνο», τον ενέπνεε να γράφει και του προκαλούσε «ευτυχία, έμπνευση, πνευματικότητα και ρομαντικό ιδεαλισμό».[24] Την ίδια χρονιά λιμάρισε τους κυνόδοντές του για να δίνει στις γυναίκες που συναντούσε το «φιλί του ερπετού», δαγκώνοντας με τα σουβλερά δόντια τον καρπό ή το λαιμό τους.[25]

Κάποιες «Πορφυρές γυναίκες» τρελαίνονταν ή αυτοκτονούσαν: η πρώτη του σύζυγος Ρόουζ Κέλλυ έγινε αλκοολική και κλείστηκε σε άσυλο, η δεύτερη, Μαρία ντε Μιραμάρ, τρελάθηκε και την έκλεισαν στο ψυχιατρείο, η ερωμένη του Hanni F αυτοκτόνησε λίγο μετά το χωρισμό τους ενώ η Dorothy Olson ήπιε αλκοόλ μέχρι θανάτου.[26] Ο Κόλιν Γουίλσον σημειώνει: «Η Χάννι ήταν εξαρχής νευρωτική, γι’ αυτό τον έλκυσε. Το ίδιο ισχύει για την Ντόροθυ Όλσον, τη Μαρία ντε Μιραμάρ, την πρώτη του σύζυγο Ρόουζ, τη Λέα Χέρτσιγκ – για την ακρίβεια, για κάθε γυναίκα για την οποία έχουμε λεπτομερές ιστορικό. Του άρεσαν οι γυναίκες με τις οποίες μπορούσε να καυγαδίζει. Η επόμενη ερωμένη του, που ο Σίμοντς ονομάζει Gertrude S, μια φορά τον κάρφωσε μ’ ένα μεγάλο μαχαίρι κρέατος.» [27]

«Όταν ο Τζέραλντ Χάμιλτον έμενε με τον Κρόουλι στο Βερολίνο, ήρθε μια μέρα και βρήκε τη Γκέρτρουντ δεμένη στο πάτωμα, με ένα σημείωμα δίπλα που έλεγε ότι δεν επρόκειτο να αφεθεί ελεύθερη. Σε μια άλλη περίπτωση βρήκε τη Γκέρτρουντ γυμνή στο πάτωμα και τον Κρόουλι να κοιμάται. Όταν ρώτησε τον Κρόουλι αν ήταν άρρωστη, ο Κρόουλι δήλωσε: «Τι, δεν έχει ακόμα πάει για ύπνο η σκύλα», και της κατάφερε μια τρομερή κλωτσιά που ξεκίνησε άλλον ένα γύρο με γρατζουνιές και ουρλιαχτά. Αυτές οι κρίσεις συνήθως τελείωναν όταν καλούνταν ο τοπικός γιατρός και χορηγούσε ένα ηρεμιστικό. Στον Κρόουλι άρεσαν οι μαζοχίστριες.»

Ο Κρόουλι έγραψε: «Η ερωτική μου ζωή ήταν πολύ έντονη. Οι σχέσεις μου με γυναίκες ήταν απόλυτα ικανοποιητικές. Μου έδιναν το μάξιμουμ σωματικής απόλαυσης και ταυτόχρονα συμβόλιζαν τις θεολογικές μου αντιλήψεις για την αμαρτία. Ο έρωτας ήταν μια πρόκληση στο Χριστιανισμό. Ήταν ένας υποβιβασμός και μια καταδίκη σε αιώνια τιμωρία.»[28]

«(Οι γυναίκες) διανοητικά ήταν ανύπαρκτες. … Τα επιτεύγματά τους ήταν αυτά του πιθήκου και του παπαγάλου. Αυτά τα γεγονότα δεν με αποθάρρυναν. Αντιθέτως, ήταν πολύ βολικό να πρέπει κανείς να έχει σεξουαλικές σχέσεις μ’ ένα ζώο».[29]

Σχετικά με την πρώτη του σύζυγο σημειώνει: «Μια φορά, κατά την πρώτη εβδομάδα περίπου, η Ρόουζ πήρε λίγο αέρα. Αναγνώρισα τα συμπτώματα και τη γύρισα ανάποδα και την έδειρα. Από τότε πρόσθεσε τα χαρακτηριστικά μιας τέλειας συζύγου σε εκείνα της τέλειας ερωμένης. Οι γυναίκες, όπως όλοι οι ηθικά κατώτεροι, συμπεριφέρονται καλά μόνο όταν αντιμετωπίζονται με αποφασιστικότητα…»[30]

Κι αργότερα, όταν η Ρόουζ ήρθε με το μωρό τους να τον βρει στην Καλκούττα: «Δεν ένιωθα πια αγάπη γι’ αυτές, δεν ενδιαφερόμουν να τις προστατέψω…» Τις πήρε σε τετράμηνο ταξίδι στην Κίνα και μετά τις έστειλε στην Αγγλία μέσω Ινδίας, ενώ αυτός επέστρεψε μέσω Νέας Υόρκης. Στο ταξίδι της επιστροφής, η κόρη τους πέθανε στη Ρανγκούν από τυφοειδή πυρετό.[31] «Είναι χαρακτηριστικό ότι ο ίδιος (ο Κρόουλι) ουδέποτε κούνησε το δάχτυλο στον εαυτό του που άφησε την έγκυο σύζυγό του και το βρέφος του να επιστρέψουν μόνες στην πατρίδα από την Άπω Ανατολή, ενώ εκείνος επέστρεψε στην κυριολεξία από την αντίθετη κατεύθυνση.»

Αργότερα, «Η Ρόουζ τρελαινόταν και αυτός της έδωσε διαζύγιο. Ο Σίμοντς λέει ότι ο Κρόουλι διασκέδαζε συχνά ερωμένες στο σπίτι τους, και περιστασιακά την κρεμούσε ανάποδα από τις φτέρνες της στην ντουλάπα.»[32] Ο Γουΐλσον σχολιάζει: «Το εγωκεντρικό παιδί που αντιπαθούσε τη μητέρα του δεν είχε σχεδόν καθόλου ικανότητα για φυσική στοργή, κι αυτό είναι που τον έκανε τέρας.»[33]

ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ

Ο Κρόουλι είχε από νέος ομοφυλοφιλικές επαφές. Η πρώτη του γνωστή σχέση ήταν με τον Χέρμπερτ Τσαρλς Πόλιτ (Herbert Charles Pollitt)[34] και «ήθελε, όταν ένας άντρας κάνει σεξ μαζί του, να ξέρει ότι το κάνει λόγω της ομορφιάς του».[35] Στο ημερολόγιο καταγραφής πράξεων σεξουαλικής μαγείας που ξεκίνησε στην Αγγλία γύρω στο 1914, περιγράφονται επαφές με άλλους μάγους αλλά και αγνώστους.[36] Ο μαθητής του Βίκτορ Νόιμπεργκ (Victor Neuburg) τον περιέγραψε ως ομοφυλόφιλο σαδιστή.[37]

Μετά το 1923 στην Τύνιδα «είχε αποκτήσει ένα μικρό μαύρο αγόρι με το οποίο τελούσε πράξεις σεξουαλικής μαγείας. Η ομοφυλοφιλία του Κρόουλι άρχισε μάλλον ως πράξη περιφρόνησης προς τους συμβατικούς κανόνες συμπεριφοράς παρά σαν πραγματική προτίμηση, φαίνεται όμως ότι του είχε γίνει άλλη μια συνήθεια.»[38]

ΠΑΙΔΟΦΙΛΙΑ-ΑΙΜΟΜΕΙΞΙΑ

Το ημερολόγιο του Κρόουλι δίνει ενδείξεις ότι με την «Πορφυρή γυναίκα» Αλοστραέλ (Λέα Χέρτσιγκ, Leah Hirsig[39]) κακοποίησε σεξουαλικά τον δίχρονο γιο της Hansi Carter [από τον Edward Carter] που αποκαλούσαν Διόνυσο, και ίσως και το πέντε μηνών κοριτσάκι τους Anne Leah που αποκαλούσαν Poupee. Στην καταγραφή με ημερομηνία 12 Αυγούστου 1920 ο Κρόουλι αναπολεί τη νύχτα που εκείνος και η Λέα πέρασαν με σεξ και ναρκωτικά και μεταξύ άλλων γράφει, αναφερόμενος στον εαυτό του σε τρίτο πρόσωπο:

12 Αυγούστου 1920 – 8.55 π.μ. «…Η μητρική της διάθεση αντιστρέφεται και τα στήθια της [Λέα Χέρτσιγκ] φλέγονται με τη λαχτάρα της αιμομειξίας. Εκείνη έχει παραδώσει το δίχρονο μπάσταρδο αγόρι της στο καπρίτσιο του αισχρού εραστή της για σοδομισμό. … Εκείνη έχει γλείψει το ηλικίας πέντε μηνών κοριτσάκι της, και ζητήσει από τον πατέρα του να το διακορεύσει. … Μετά το αίμα της γίνεται σκληρό και ψυχρό σαν πάγος από μίσος. Και τα μάτια της λάμπουν καθώς τ’ αυτιά της κουδουνίζουν με τους ήχους από γαμήλιες καμπάνες, βρωμόλογα, ή δονούνται όπως οι εντεροχορδές στις αδύναμες στριγγλιές ενός μικρού παιδιού που το Κτήνος-Θεός-Σκλάβος-Ταίρι της βασανίζει για την ευχαρίστησή της – ναι, και τη δική του [ευχαρίστηση], αφού ήπιε από το ποτήρι της και ανέπνευσε από την ψυχή της.»[40]

Αν ο Κρόουλι έκανε πράξη το αίτημα της Χέρτσιγκ για διακόρευση της κόρης τους, τότε θα μπορούσε να ευθύνεται για τον θάνατο του βρέφους δύο μήνες αργότερα, στις 14 Οκτωβρίου 1920. Ο θάνατος της «Πουπέ» ήταν τόσο τραυματικός για την Χέρτσιγκ που ήταν τριών μηνών έγκυος από τον Κρόουλι, ώστε έξι ημέρες αργότερα απέβαλε.[41] Ο ίδιος ο Κρόουλι έκλαψε με λυγμούς για το θάνατο της Πουπέ.[42]

«ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΒΛΑΨΟΥΝ ΚΑΘΟΛΟΥ…»

Ο Κρόουλι (σε συμφωνία με τις δηλώσεις του «Άιβας») πίστευε ότι ένας μύστης μπορούσε να παίρνει διάφορα ναρκωτικά χωρίς να εθιστεί, αν είχε αναπτύξει τη θέλησή του μέσω της «Θεληματικής» μαγείας του. Έτσι στο «Αββαείο του Θελήματος» που ίδρυσε στη Σικελία υπήρχε κοκαΐνη εδώ κι εκεί για να σνιφάρει όποιος ήθελε, ενώ ένας έμπορος έφερνε ηρωίνη από την ενδοχώρα.[43]

Στο μυθιστόρημά του «Diary of a Drug Fiend» που εκδόθηκε στην Αγγλία το 1922, ένας νεαρό αγαπημένο ζευγάρι ξεφαντώνει με ναρκωτικά σ’ όλη την Ευρώπη, όμως όταν σταματά η προσφορά κοκαΐνης και ηρωίνης τη διασκέδαση αντικαθιστά η δυστυχία. Τελικά οι δυο ξεπερνούν το πρόβλημα στο «Αββαείο του Θελήματος» χάρη στη μαγεία του μάγου «βασιλιά Lamus», δηλ. του Κρόουλι, και ζουν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.[44]

Στην πραγματικότητα όμως η χρήση ναρκωτικών όπως μεσκαλίνη, χασίς, κοκαΐνη, ηρωίνη και όπιο είχε από το 1919 μειώσει τη φυσική αντίσταση του Κρόουλι στο αγγλικό κρύο και υγρασία[45], ενώ το 1930 ήταν εθισμένος σε αλκοόλ, ηρωίνη, κοκαΐνη και μορφίνη που εξασθένιζαν την υγεία του.[46] Προσπάθησε πολλές φορές να αποτοξινωθεί, όμως τα ξανάρχιζε.[47] Κι αυτό παρότι για να εξασκήσει τη θέλησή του έκοβε με ξυράφι το αντιβραχιόνιό του κάθε φορά που σκεφτόταν, έλεγε ή έκανε κάτι που ήθελε ν’ αποφύγει.[48]

ΜΕΓΑΛΟΜΑΝΙΑ

Ο Κρόουλι πίστευε ότι ήταν το «Θηρίο 666», όπως είχε πει η μητέρα του,[49] μετενσάρκωση του μάγου Ελιφάς Λεβί[50] που είχε πεθάνει έξι μήνες πριν τη δική του γέννηση, κι ακόμα μετενσάρκωση του κόμη Καλιόστρο (Count Cagliostro), του Έντουαρντ Κέλλυ, που επινόησε την ενοχιανή μαγεία με τον Τζων Ντη, του Πάπα Αλεξάνδρου του 6ου – και άλλων λιγότερο διάσημων.[51] Όμως, τα στοιχεία που έδωσε για τις προηγούμενες ενσαρκώσεις του όταν τις ξαναζωντάνεψε στη μνήμη του, έρχονται σε αντίθεση με τα ιστορικά στοιχεία που γνωρίζουμε γι’ αυτά τα πρόσωπα: Για παράδειγμα, ο Κρόουλι θυμήθηκε τον Καλιόστρο να γεννιέται όχι στο Παλέρμο αλλά σ’ έναν οίκο ανοχής της Τυνησίας, και να πεθαίνει όχι ως αιχμάλωτος της Ιεράς Εξέτασης στο Σαν Λέο, αλλά σ’ ένα δάσος σε βουνό με έναν νεαρό.[52]

Ήθελε απελπισμένα να αναγνωριστεί ως μεγάλος συγγραφέας και ποιητής και είχε προκηρύξει βραβείο 100 λιρών για το καλύτερο δοκίμιο πάνω στο έργο του.[53] Πίστευε ότι ο ποιητής Ουίλλιαμ Μπάτλερ Γέητς ήταν γεμάτος «μαύρη, πικρόχολη οργή» εναντίον του επειδή γνώριζε ότι ήταν κατώτερος ποιητής από αυτόν.[54] Συνήθιζε ν’ αφοδεύει σε χαλιά, εξηγώντας ότι τα κόπρανά του ήταν ιερά σαν του Δαλάι λάμα.[55]

ΜΑΓΙΚΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ

Μεταξύ 1904 και 1905 στο Μπολέσκιν στη Σκωτία «κακόβουλα μαγικά ρεύματα από το Παρίσι», σταλμένα από τον Μαγκρέγκορ Μάδερς, «σκότωσαν τα σκυλιά του Κρόουλι κι έκαναν έναν εργάτη να επιτεθεί με μανία στην (έγκυο) Ρόουζ. Ο Κρόουλι επικαλέστηκε 49 δαίμονες, που προφανώς είδε η Ρόουζ, και τους έστειλε να βασανίσουν τον Μάδερς.»[56]

Τον Νοέμβριο του 1909 που ο Κρόουλι και ο Νόιμπεργκ βρίσκονταν στο Αλγέρι, ο Κρόουλι άκουσε τον Άιβας να του λέει «κάλεσέ με» και θεώρησε ότι έπρεπε να χρησιμοποιήσει τα «Κλειδιά του Ενώχ» των Τζων Ντη (John Dee) και Έντουαρντ Κέλυ (Edward Kelley), που είχε μαζί του.[57] Το 1900 στο Μεξικό είχε χρησιμοποιήσει το 19ο κλειδί για να έχει πρόσβαση σε δύο από τους τριάντα αιθέρες διευρυμένης συνείδησης που περιγράφονται στα «Κλειδιά…» και τώρα αποφάσισε να φτάσει και τους εναπομείναντες είκοσι οκτώ. … Ο Νόιμπεργκ πήρε τώρα το μαγικό όνομα «Omnia Vincam» (θα κατακτήσω τα πάντα) και υποχρεώθηκε να ξυρίσει το κεφάλι του, εκτός από δυο τούφες μαλλί στο μέτωπό του, βαμμένες κόκκινες και στριμμένες σε σχήμα δαιμονικών κεράτων.[58]

Ο Κρόουλι κι ο Νόιμπεργκ προσέγγιζαν από έναν αιθέρα την ημέρα, από το τέλος προς την αρχή, ενώ μια μέρα μπήκαν σε δύο. Στον 15ο αιθέρα ο Κρόουλι μυήθηκε στον μαγικό βαθμό του Κυρίου του Ναού, τίτλο που μπορούσε να πραγματώσει πλήρως μόνο αν εισερχόταν στους άλλους αιθέρες.[59]

Στις 3 Δεκεμβρίου του 1909 ο Κρόουλι προσπάθησε να μπει στον 14ο αιθέρα, αλλά δεν τα κατάφερε και σταμάτησε. Αργότερα είχε την ιδέα να τον σοδομίσει ο Νόιμπεργκ στην κορφή του βουνού Dal’leh Addin. Αφιέρωσαν την πράξη στο θεό Πάνα. Το απόγευμα της ίδιας μέρας που ο Κρόουλι έκανε την ίδια επίκληση, «τα πέπλα της μαυρίλας τραβήχτηκαν και εισήχθη σ’ έναν κύκλο από πέτρες, που σύντομα αναγνώρισε ότι ήταν πεπλοφόροι Κύριοι. Ο άγγελος του είπε … ότι τώρα είχε γίνει ένας από αυτούς τους Κυρίους, που ήταν χωρίς ζωή σαν πέτρες. Κατά μία έννοια, ο Κρόουλι είχε πεθάνει. (Η Τζην Όβερτον Φούλερ [Jean Overton Fuller] σχολιάζει ότι όταν ο Κρόουλι αποφάσισε ότι είχε υπερβεί την κατάσταση των κοινών ανθρώπων, ‘έπαψε να είναι εντελώς λογικός’.)»[60]

«Στο όραμά του πληροφορήθηκε ότι για να επιτύχει τον αγαπημένο του σκοπό να γίνει Μυστικός Αρχηγός και Κύριος του Ναού, έπρεπε να υποστεί τον πλήρη θάνατο του εγώ του και να ενώσει το πνεύμα του με τον ωκεανό του απείρου»,[61] «έπρεπε να διασχίσει μια συμβολική άβυσσο μεταξύ των κοινών ανθρώπων και των Μυστικών Αρχηγών, και για να το κάνει αυτό, έπρεπε να επικαλεστεί τον δαίμονα της Αβύσσου, Κόρονζον»[62] «ένα ον αποτελούμενο από απόλυτη άρνηση»[63], «τον δαίμονα του Διασκορπισμού που φρουρούσε τους υψηλότερους βαθμούς από αυτούς που ήταν απροετοίμαστοι. Ο Έντουαρντ Κέλλυ τον αποκαλούσε ‘αυτόν τον ισχυρό διάβολο’, ‘τον πρώτο και πιο θανάσιμο από όλες τις κακές δυνάμεις».[64]

Για την επίκληση αυτή ο Κρόουλι κι ο Νόιμπεργκ πήγαν το απόγευμα της 6ης Δεκεμβρίου του 1909 στη Σαχάρα, σε μια κοιλάδα με φίνα άμμο κοντά στην πόλη Μπου-Σάαντα (Bou-Saada), σχημάτισαν έναν μαγικό κύκλο κι έναν κύκλο από πέτρες μέσα του, και κοντά του σχεδίασαν ένα μαγικό τρίγωνο. Προστατευτικά «ονόματα δύναμης» χαράχτηκαν στην άμμο. Ο Νόιμπεργκ κάθισε μέσα στον εσωτερικό κύκλο, οπλισμένος μ’ ένα μαγικό εγχειρίδιο, για να καταγράψει σ’ ένα τετράδιο ό,τι συνέβαινε, και ορκίστηκε ότι θα υπεράσπιζε τον κύκλο με σκέψεις και λόγια και πράξεις και ότι θα χτυπούσε με το εγχειρίδιο ό,τι προσπαθούσε να μπει μέσα, ακόμα και τον ίδιο τον Κρόουλι. Ο –ντυμένος με μαύρη ρόμπα και κουκούλα σαν της Κου Κλουξ Κλαν– Κρόουλι, που επρόκειτο να ενεργήσει ως διάμεσο για τον Κόρονζον, αρχικά πήγε να πει την επίκληση αθέατος από τον Νόιμπεργκ και μετά σκότωσε ένα περιστέρι σε κάθε γωνία του τριγώνου, τις ράντισε με το αίμα και κάθισε μέσα στο τρίγωνο σε στάση γιόγκα. Σύμφωνα με τον Φράνσις Κινγκ, μια τέτοια πράξη είναι μοναδική στην ιστορία της μαγείας. Ο Κρόουλι επανέλαβε την επίκληση κι ο Νόιμπεργκ τον μαγικό του όρκο. Μετά ο Νόιμπεργκ άρχισε να έχει παραισθήσεις, ακούγοντας τον Κόρονζον και βλέποντας τον Κρόουλι να μεταμορφώνεται σε μια γνωστή του όμορφη γυναίκα και μετά σε γέρο και σε φίδι, και να έρπει προς το μέρος του πάλι σαν Κρόουλι ικετεύοντας για νερό, όμως παρέμεινε στον κύκλο και ρωτούσε τον δαίμονα διάφορα πράγματα. Ο Κόρονζον απέσπασε την προσοχή του Νόιμπεργκ με βλασφημίες, που εκείνος προσπάθησε να καταγράψει, χάλασε με άμμο μια μεριά του μαγικού κύκλου και όρμησε μέσα με μορφή γυμνού άγριου άντρα, αρπάζοντας τον Νόιμπεργκ και προσπαθώντας να του δαγκώσει το λαιμό με τα καλυμμένα από αφρό δόντια του. Μετά από πάλη και προσπάθεια να τον μαχαιρώσει με το μαγικό εγχειρίδιο, ο Νόιμπεργκ τον έβγαλε έξω κι επιδιόρθωσε τον κύκλο με το εγχειρίδιο. Ακολούθησε λογομαχία Νόιμπεργκ και Κόρονζον, ώσπου ο δαίμονας έπαψε να εκδηλώνεται κι ο Κρόουλι έγραψε με το δαχτυλίδι του στην άμμο τη λέξη «Μπάμπαλον». Η δέκατη επίκληση είχε τελειώσει. Ο Κρόουλι κι ο Νόιμπεργκ άναψαν μια μεγάλη φωτιά για να εξαγνίσουν το μέρος, και χάλασαν το τρίγωνο και τον κύκλο. Ο Κρόουλι σημειώνει για το περιστατικό ότι μετά δεν θυμόταν λέξη από αυτά που είχε πει, πράγμα που φαίνεται να κάνει σαφές ότι με το στόμα του μιλούσε ο Κόρονζον, κι αυτό φαίνεται να υποδηλώνει ότι ο γυμνός άντρας που πάλεψε με τον Νόιμπεργκ ήταν ο ίδιος ο Κρόουλι. Αυτό όμως δεν εξηγεί τις υπόλοιπες παραισθήσεις του Νόιμπεργκ.[65] «Ο Νόιμπεργκ υποστήριξε ότι πάλεψε κυριολεκτικά με τον Κόρονζον, όχι με τον Κρόουλι κατειλημμένο από τον δαίμονα. Μερικοί αποκρυφιστές θεώρησαν δεδομένο ότι ο Κρόουλι κάπως εξέκρινε ένα εκτόπλασμα, που κατέστησε τον δαίμονα ικανό να πάρει μορφή αρκετά απτή ώστε να παλέψει με τον Νόιμπεργκ. Μια άλλη εξήγηση είναι ότι η όλη εμπειρία ήταν παραισθησιακή. Όποια κι αν είναι η αλήθεια, και ο Κρόουλι και ο Νόιμπεργκ ένιωσαν ότι ο Κρόουλι είχε νικήσει τον δαίμονα και είχε αποκτήσει τον βαθμό του Κυρίου του Ναού και Μυστικού Αρχηγού. Το νέο όραμα του του Κρόουλι για τον εαυτό του ήταν αυτό του δασκάλου και προφήτη που επρόκειτο να εμποτίσει τον κόσμο με τη φιλοσοφία του Βιβλίου του Νόμου. Συνεργάτες του Κρόουλι είπαν ότι η ιεροτελεστία τον έβλαψε μόνιμα και ότι ήταν κατειλημμένος από τον Κόρονζον για την υπόλοιπη ζωή του.» [66]

Αφού ο Κρόουλι πήρε άδεια από τον Τέοντορ Ρόις (Theodor Reuss), μέλος του Τάγματος του Ναού της Ανατολής (Ordo Templis Orientis – Ο.Τ.Ο.), να ιδρύσει δικό του κλάδο αυτού του τάγματος, ξεκίνησε σειρά τελετών στο Παρίσι το 1913. Οι τελετές περιλάμβαναν επικλήσεις στον Θωθ-Ερμή, μαστίγωμα του Νόιμπεργκ στα πισινά, χάραγμα σταυρού πάνω από την καρδιά του και δέσιμο του μετώπου του με αλυσίδα, καθώς και σοδομισμούς.[67] «Όταν ο ναός άνοιξε στις 10.20 της 29ης Ιανουαρίου για την 16η λειτουργία, ο Δίας απαίτησε αίμα. Ο Κρόουλι χάραξε υπάκουα ένα τέσσερα (τον αριθμό του Δία) στο στήθος του Νόιμπεργκ. Μετά, ο Α. Κ. κάθισε στην γιογκική στάση Σιβασάνα[68] ενώ ο Βίκτορ χόρευε. Ο Κρόουλι είχε εμπειρία της πιο πλήρους κατοχής του από τον θεό, τυλίγοντας τη συνείδησή του στην θεότητα τόσο έντονα που η μόνη πρέπουσα έκφραση στην οποία μπορούσε να καταλήξει ήταν ‘Αίμα και σπέρμα’: Η ενέργεια του Δία έρρεε δια των βασικών υγρών της ζωής, ‘του αίματος και του σπέρματος’.»[69]

Ο Κρόουλι πρόσθεσε επίσης στο Ο.Τ.Ο. και 11ο βαθμό μύησης δικής του επινόησης, χρησιμοποιώντας το πρωκτικό σεξ που ήταν, στην πράξη, κυρίως ομοφυλοφιλικό.[70]

Το καλοκαίρι του 1916 ο Κρόουλι έκανε κοντά στο Μπρίστολ τελετές για να επικυρώσει τον υπέρτατο βαθμό του «Μάγου» (Magus) που είχε ο ίδιος απονείμει στον εαυτό του το προηγούμενο έτος. Σ’ αυτές έπιασε έναν βάτραχο, τον βάπτισε Ιησού από τη Ναζαρέτ κι αφού τον σταύρωσε σ’ ένα σταυρό, τον μαχαίρωσε μ’ ένα εγχειρίδιο.[71]

Σε κάποια στιγμή στο «Αββαείο του Θελήματος», η Λέα Χέρτσιγκ απαίτησε να φάει ο Κρόουλι ως «Θεία Ευχαριστία» τα κόπρανά της, που είχε τοποθετήσει σε καθαγιασμένο πιάτο στο βωμό. Ο Κρόουλι τελικά υπάκουσε, και όπως έγραψε αργότερα: «Το στόμα μου κάηκε. Ο λαιμός μου πνίγηκε. Η κοιλιά μου αναγούλιασε, το αίμα μου διέφυγε ποιος ξέρει προς τα πού, και το δέρμα μου ίδρωσε.» [72]

Σε άλλη τελετή στο «Αββαείο», η Λέα συνουσιάστηκε μ’ έναν τράγο, που μόλις έφτασε σε οργασμό τον θυσίασαν κόβοντάς του το λαιμό.[73]

Επίσης στο «Αββαείο», «τον Φεβρουάριο του 1923 ο Κρόουλι αποφάσισε ότι θα θυσίαζαν μια γάτα. Μισούσε τις γάτες, κι αυτή εδώ τον είχε γρατζουνίσει βαθιά όταν προσπάθησε να την πετάξει έξω απ’ το δωμάτιο. Όταν την ξαναβρήκε στη λάτζα δίπλα στην κουζίνα, έκανε πάνω της το σημείο της πεντάλφας με το μαγικό ραβδί του και τη διέταξε να παραμείνει εκεί μέχρι την ώρα της θυσίας. Η δύναμη του Κρόουλι ενεργούσε. Η γάτα έμεινε αποσβολωμένη. Η Μπέτυ Μέι την πήρε μακριά, εκείνη όμως ξαναήρθε στο ίδιο μέρος, κι έκατσε σαν απολιθωμένη, αρνούμενη να φάει φαγητό.

Ο Λάβντεϊ (Loveday), μαθητής του Κρόουλι, επιλέχθηκε να εκτελέσει τη θυσία ως αρχιερέας. Η γάτα τοποθετήθηκε στο βωμό. Κάηκε θυμίαμα. Οι μαγικές επικλήσεις κράτησαν δυο ώρες. Μετά ο Λάβντεϊ έκοψε το λαιμό της γάτας μ’ ένα κούκρι (μεγάλο μαχαίρι Γκούρκα), αλλά το χτύπημα ήταν πολύ ελαφρύ και [η γάτα] άρχισε να τρέχει στο δωμάτιο ουρλιάζοντας. Την ξαναέπιασαν, την αναισθητοποίησαν με αιθέρα και ο Λάβντει ολοκλήρωσε τη θυσία. Η Λέα έβαλε κάτω απ’ το λαιμό της γάτας ένα μπωλ για να μαζέψει το αίμα. Ο Κρόουλι βούτηξε το δάχτυλό του στο αίμα, σχεδίασε μ’ αυτό μια πεντάλφα στο μέτωπο του Λάβντεϊ και του έδωσε να πιει μια ασημένια κούπα με αίμα της γάτας. Ο Λάβντεϊ, ήδη άρρωστος, ίσως από ηπατίτιδα, άδειασε την κούπα και μετά κατέρρευσε και πήγε στο κρεβάτι του. Ο Κρόουλι συμβουλεύτηκε το ωροσκόπιό του και παρατήρησε ότι μπορεί να πέθαινε στις 16 Φεβρουαρίου, στις 4.00. … Στις 16, την ώρα που προέβλεψε ο Κρόουλι, ο Λάβντεϊ πέθανε.»[74]

ΦΟΝΟΙ ΚΑΙ ΔΙΑΣΗΜΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ

Στον Κρόουλι άρεσε να συγκρίνει τον εαυτό του με τον μάγο, βιαστή και δολοφόνο παιδιών Ζιλ ντε Ρες (Gilles de Rais), που είχε βιάσει και σκοτώσει σαδιστικά εκατοντάδες παιδιά, κυρίως αγόρια αλλά και κορίτσια. Σε ομιλία που σκόπευε να εκφωνήσει στις 3 Φεβρουαρίου 1930 στον Σύλλογο Ποίησης του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης (Oxford University Poetry Society) υποστήριζε ότι ο Ζιλ ντε Ρες συκοφαντήθηκε όπως η Ζαν ντ’ Αρκ επειδή ήταν συμπολεμιστής της, «από την Εκκλησία» και άλλους, και ότι είναι αδύνατον να δολοφόνησε τις εκατοντάδες παιδιών που του αποδίδονταν καθώς δεν υπήρχαν τόσα στην περιοχή του. Αν και οι σύγχρονοι ερευνητές έχουν μειώσει τον αριθμό των θυμάτων του ντε Ρες στα 200 (από τα 600 που του καταλόγιζαν αρχικά οι Γαλλικές Αρχές) είναι γεγονός ότι βρέθηκαν πολλά πτώματα δολοφονημένων παιδιών στα κάστρα του, αλλά και ότι ο ίδιος ζήτησε δημόσια συγγνώμη από γονείς θυμάτων του που ήταν παρόντες στην εκτέλεσή του.[75]

Ο Κρόουλι είχε επίσης εμμονή με τον Τζακ τον Αντεροβγάλτη. Στα ημερολόγιά του έγραφε ότι οι τοποθεσίες πέντε φόνων του Αντεροβγάλτη στο Γουάιτσάπελ (Whitechapel) το 1888 σχημάτιζαν πεντάλφα και ότι οι φόνοι του είχαν δώσει ιδιαίτερες δυνάμεις, όπως το να γίνεται αόρατος.[76]

Το 2011, ο Βρετανός ιστορικός Μαρκ Μπέινον (Mark Beynon) υποστήριξε σε βιβλίο του ότι έξι άτομα που σχετίζονταν με το άνοιγμα του ταφικού θαλάμου του Τουταγχαμών το 1923, των οποίων ο θάνατος είχε τότε αποδοθεί στη λεγόμενη «κατάρα του Τουταγχαμών», στην πραγματικότητα δολοφονήθηκαν από τον Κρόουλι.[77] Σύμφωνα με τις υποθέσεις του Μπέινον, ο Κρόουλι δολοφόνησε τον λόρδο Γουέστμπουρυ, τον Σερ Έρνεστ Γουόλις Μπατζ και άλλους σε τοποθεσίες που σχημάτιζαν πεντάλφα, ώστε να καταφέρει να γίνει αόρατος, όπως πίστευε ότι είχε γίνει ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης χάρη στους φόνους που διέπραξε.

Στο ίδιο βιβλίο ο Μπέινον σημειώνει ότι ο Κρόουλι δεν γράφει στο ημερολόγιό του τίποτα για τους θανάτους, αλλά τις επόμενες από αυτούς ημέρες αναφέρει ότι ένιωθε ευδιάθετος. Επίσης υποστηρίζει ότι ο Κρόουλι είχε σκόπιμα μολύνει τον μαθητή του Λάβντεϊ με τυφοειδή ή λάβδανο, κι ότι για να καλύψει τα ίχνη του ισχυρίστηκε ότι ήταν μολυσμένο το νερό που έπιναν και ότι και εκείνος έπασχε από «μεσογειακό πυρετό», τη στιγμή που κανείς άλλος από τους κατοίκους του «αββαείου του Θελήματος» δεν είχε αρρωστήσει.

Ο ίδιος ο Κρόουλι, στο βιβλίο του «Μαγεία στη θεωρία και στην πράξη» δηλώνει ότι «κάποτε έκρινε απαραίτητο να σφάξει μια Κίρκη που μάγευε αδελφούς. Απλά πήγε στην πόρτα του δωματίου της και σχεδίασε ένα αστρικό Τ (traditore) και το σύμβολο του Κρόνου μ’ ένα αστρικό εγχειρίδιο. Μέσα σε 48 ώρες [η Κίρκη] αυτοπυροβολήθηκε.» Ο Κρόουλι αποκαλούσε «Κίρκη» την Τζόαν Χέις (Joan Heyes), ερωμένη του μαθητή του Βίκτορ Νόιμπεργκ, θεωρώντας ότι τον αποπλανούσε από την μαγική ατραπό. Η Χέις αυτοκτόνησε το 1912 και ο Νόιμπεργκ αποκήρυξε τους όρκους του στο τάγμα «Αργυρός Αστέρας» του Κρόουλι, πιστεύοντας ότι ο δάσκαλος του την είχε δολοφονήσει με μαγεία.[78]

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΧΘΡΟΥΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΥΣ

Ο Κρόουλι έχει κατηγορηθεί ότι κατέστρεφε όσους αντιτίθονταν στα σχέδιά του ή τον αποκήρυσσαν, όπως ο μαθητής του Νόρμαν Μαντ (Norman Mudd) που αυτοκτόνησε το 1934 – και για τον οποίο είχε γράψει σε επιστολή προς τη Λέα Χέρτσιγκ «Θα χαρώ πολύ όταν η 42η ατυχία από αυτόν τον μονόφθαλμο τελειώσει».[79]

Στην πρώτη έκδοση της αυτοβιογραφίας του ο ποιητής Γέητς γράφει ότι ο Μαγκρέγκορ Μάδερς πέθανε το 1918, καταβεβλημένος από ισχυρά μαγικά ρεύματα εκπορευόμενα από τον Κρόουλι.[80]

Ο πρώην μαθητής του Βίκτορ Νόιμπεργκ απέδιδε στη μαγεία του Κρόουλι την κακή του υγεία, καθώς όταν χώρισαν οι δρόμοι τους, ο Κρόουλι τον καταράστηκε.[81]

H Αμερικανίδα ποιήτρια Φράνσις Γουΐλκινσον (Frances Wilkinson), που ο Κρόουλι αντιπαθούσε επειδή ήταν αντίθετη στο να τον συναναστρέφεται ο σύζυγός της, περιέγραψε πώς ο Κρόουλι προσπάθησε ανεπιτυχώς να την τρελάνει και πώς καταδίωκε την ίδια και τα παιδιά της μετά το διαζύγιό της.[82]

Η συγγραφέας Τζην Όβερτον Φούλερ παρατηρεί ότι ο Κρόουλι «εκμεταλλευόταν τους άλλους σε κάθε επίπεδο, υλικό, συναισθηματικό και ψυχικό»[83], ενώ έχουν καταγραφεί περιπτώσεις απάτης και οικονομικής εκμετάλλευσης σε βάρος μαθητών και φίλων.[84]

ΟΡΕΙΒΑΣΙΑ

Ο Ελβετός γιατρός και ορειβάτης Ζιλ Ζακό Γκιγιαρμόντ (Jules Jacot Guillarmod)[85] που συμμετείχε με τον Κρόουλι στην αποτυχημένη απόπειρα ανάβασης στο Κ2, δεύτερο ψηλότερο βουνό μετά το όρος Έβερεστ, του ζήτησε να συμμετάσχει σε αποστολή στο βουνό Κανγκτσενγιούνγκα στα Ιμαλάια, το τρίτο ψηλότερο στη Γη. Ο Κρόουλι δέχτηκε υπό τον όρο να είναι αρχηγός.

Η ανάβαση άρχισε τον Αύγουστο του 1905, με άλλους τρεις ορειβάτες, τους Ελβετούς Σαρλ Αντόλφ Ρεϊμόν (Charles Adolph Reymond) και Αλεξί Πας (Alexis Pache), τον Ιταλό Αλτσέστι Ρίγκο Ντε Ρίγκι (Alcesti C. Rigo De Righi) και περίπου 200 αχθοφόρους. Τρεις μέρες μετά ο Γκιγιαρμόντ διαπίστωσε ότι ο Κρόουλι δεν είχε εφοδιάσει τους αχθοφόρους με κατάλληλα υποδήματα και κάποιοι βάδιζαν ξυπόλητοι πάνω στον παγετώνα, ενώ τα πατήματα που χάραζε ο Κρόουλι στον πάγο ήταν επικίνδυνα. Δυο μέρες μετά, ένας αχθοφόρος σκοτώθηκε εξαιτίας τους. Στις 31 Αυγούστου κάποιοι αχθοφόροι κατέβηκαν από το στρατόπεδο του Κρόουλι και είπαν στον Γκιγιαρμόντ ότι είχαν κουραστεί να τους χτυπά συνέχεια ο αρχηγός και έφευγαν. Εκείνος τους έπεισε ότι ο Κρόουλι δεν θα ξανάπλωνε χέρι επάνω τους και αποφάσισε με τον Ντε Ρίγκι να τον καθαιρέσουν από την αρχηγία.

Την επόμενη ανέβηκαν στο στρατόπεδο του Κρόουλι, τον ενημέρωσαν για την απόφαση καθαίρεσης και ο Γκιγιαρμόντ δήλωσε ότι θα έπαιρνε την ομάδα του στο κάτω στρατόπεδο. Ο Κρόουλι τους αντιμετώπισε ως στασιαστές και είπε ότι αν έφευγαν εκείνη τη νύχτα θα σκοτώνονταν. Ο Πας τους ακολούθησε, λέγοντας ότι ο αχθοφόρος του είχε ξεχάσει να φέρει το κρεβάτι του, κι ο Κρόουλι του είπε ότι θα σκοτωνόταν μέσα σε δέκα λεπτά. Στη συνέχεια, καθώς οι τρεις Ευρωπαίοι και τρεις αχθοφόροι κατέβαιναν με το σκοινί, ένας ξυπόλητος αχθοφόρος γλίστρησε παρασύροντας αυτόν που κατέβαινε από πίσω του. Ο Πας κι άλλος ένας αχθοφόρος γλίστρησαν επίσης. Οι Γκιγιαρμόντ και Ντε Ρίγκι προσπάθησαν να τους συγκρατήσουν, αλλά ήταν αδύνατον, και από τις προσπάθειές τους σχηματίστηκε μια χιονοστιβάδα που έρριξε κι αυτούς. Ο Γκιγιαρμόντ έπεσε σ’ ένα ρήγμα του παγετώνα και κατάφερε να βγάλει τον λιπόθυμο Ντε Ρίγκι από το χιόνι που τον είχε σκεπάσει. Ο Ρεϊμόν, που είχε μείνει με τον Κρόουλι, άκουσε τις φωνές και ήρθε να βοηθήσει, αλλά ο Κρόουλι όχι.

Την επόμενη μέρα ο Κρόουλι επέστρεψε μόνος του στο Νταρτζήλινγκ (Darjeeling), κάνοντας ότι δεν είδε τους υπόλοιπους. Σήκωσε από την τράπεζα όλα τα χρήματα της αποστολής, τα περισσότερα από τα οποία είχαν βάλει οι άλλοι συμμετέχοντες, κι έγραψε μια σειρά αυτοδικαιωτικών άρθρων σε μια ινδική εφημερίδα.[86] Το περιστατικό αναφέρει και ο Σόελ Στάιλς (Showell Styles) στην ιστορία του για την ορειβασία με τίτλο «Στην κορυφή του κόσμου», σημειώνοντας: «Ο Κρόουλι ήταν ίσως ο πιο ιδιόμορφος χαρακτήρας που ασχολήθηκε ποτέ με το άθλημα των βουνών. Ήταν επιδεικτικά απρόσεκτος και απάνθρωπος σε όλα όσα έκανε, αυτοαποκαλούνταν ‘Μεγάλο θηρίο της Αποκάλυψης’ και ασκούσε Μαύρη Μαγεία και σατανισμό.» Αφού σημειώνει συνοπτικά τους λόγους για τους οποίους οι υπόλοιποι ορειβάτες πλην του Ρεϊμόν καθαίρεσαν τον Κρόουλι, καταλήγει: «Οι Ρεϊμόν και Γκιγιαρμόντ έσκαψαν πυρετωδώς για να προσπαθήσουν να διασώσουν τον Πας και τους τρεις αχθοφόρους που ήταν βαθιά θαμμένοι, φωνάζοντας κατά διαστήματα τον Κρόουλι για να έρθει και να τους βοηθήσει. Αλλά ο Πας και οι αχθοφόροι ήταν νεκροί. Ο Κρόουλι είχε ακούσει τις ξέφρενες κλήσεις για βοήθεια, αλλά δεν είχε μπει στον κόπο να βγει από τη σκηνή του. Εκείνο το βράδυ έγραψε μια επιστολή, που αργότερα δημοσιεύθηκε σε μια αγγλική εφημερίδα [την Ντέηλυ Μέηλ (Daily Mail)], σχολιάζοντας ‘δεν ήμουν υπερβολικά ανήσυχος για τις περιστάσεις ώστε να βοηθήσω. Ένα ατύχημα αυτού του είδους στο βουνό είναι από τα πράγματα για τα οποία δεν έχω καμία συμπάθεια’. Το επόμενο πρωί κατέβηκε προς τα κάτω, μένοντας μακριά από τους συντρόφους του οι οποίοι μοχθούσαν για ν’ ανασύρουν τα πτώματα, και προχώρησε στο Νταρτζήλινγκ μόνος του. Ως Σατανιστής, όπως φαίνεται, έκανε αρκετά καλά. Και η Κανγκτσενγιούνγκα παρέμεινε χωρίς εγχείρημα κατάληψης για άλλο ένα τέταρτο του αιώνα.»[87]

Ο Κρόουλι ανέπτυξε την δική του εκδοχή σε επιστολές που δημοσίευσε στον ινδικό και αγγλικό Τύπο και στο 52ο κεφάλαιο των «Εξομολογήσεων». Σε αυτό λέει ότι χρησιμοποίησε τις επιστολές που δημοσίευσε για να πλήξει την Αγγλική Αλπική Λέσχη, περιγράφει τους υπόλοιπους ως στασιαστές και «άτακτα παιδιά», παραδέχεται ότι άκουσε τις φωνές τους αλλά, ενώ ο Ρεϊμόν πήγε να δει τι είχε συμβεί, εκείνος έπεσε για ύπνο επειδή ήταν σκοτεινά κι επειδή ο Ρεϊμόν δεν τον κάλεσε ούτε επέστρεψε για να ζητήσει τη βοήθειά του. Παρουσιάζει τον Ντε Ρίγκι, που ο ίδιος είχε επιλέξει, ως κατώτερης τάξης Ιταλό που εσκεμμένα παρακρατούσε τρόφιμα και κατέληξε μισότρελος, και τον Γκιγιαρμόντ ως επικίνδυνο ηλίθιο στα βουνά, ο οποίος είχε εξελιχθεί σε επικίνδυνο μανιακό και δεν μπορούσε να του πει συγκεκριμένα τι λάθος είχε κάνει, απλά ήθελε να του πάρει την αρχηγία. Ισχυρίζεται ακόμα ότι οι άλλοι στασίασαν από πικρία που τους οδηγούσε Άγγλος.[88] Για πολλές κατηγορίες του εναντίον των άλλων επικαλείται ως μάρτυρα τον Πας, ο οποίος, όντας νεκρός, δεν μπορούσε να τον διαψεύσει, και τον οποίο ισχυρίζεται ότι συμπαθούσε και ότι είχε προβλέψει ότι θα ήταν νεκρός μέσα σε δέκα λεπτά, κι όμως δεν πήγε να τον βοηθήσει… Εσείς τίνος την εκδοχή θα βρίσκατε πιο κοντά στην αλήθεια;

Η Μαρία Β. Δημητριάδου είναι μεταφράστρια, αρθρογράφος, δημοσιογράφος και συγγραφεύς.

[1] «Το βιβλίο του Άλιστερ Κρόουλι «Μαγεία στη θεωρία και στην πράξη» (Magick in Theory and Practice) είναι πολύ δημοφιλές μεταξύ των αποκρυφιστών … Με δεδομένη τη φήμη του, είναι αναπόφευκτο ότι θα έλκυε ορισμένους μουσικούς ροκ του τέλους του 20ου αιώνα. Ο Τζίμι Πέιτζ (Jimmy Page), κιθαρίστας των Λεντ Ζέπελιν (Led Zeppelin) και αποκρυφιστής, αγόρασε το αρχοντικό του Κρόουλι, Μπολέσκιν Χάους (Boleskine House), κοντά στο Φόιερς (Foyers) της Σκωτίας, και διαθέτει μια μεγάλη συλλογή από αναμνηστικά του Κρόουλι. Και το πρόσωπο του Κρόουλι είναι ένα από τα πολλά στο εξώφυλλο του άλμπουμ Sergeant Pepper‘s Lonely Hearts Club Band των Beatles.» (http://www.skepdic.com/crowley.html)
[2] Murder, Black Magic and Tutankhamun in the 1920s West End, του Mark Beynon, εκδ. The History Press (και ebook London’s Curse: Murder, Black Magic & Tutankhamun του ίδιου). Βλ. και σχετικό άρθρο: http://www.dailymail.co.uk/news/article-2059084/Were-Curse-Tutankhamun-deaths-actually-murders-arch-satanist-Aleister-Crowley.html
[3] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 71.
[4] Ολόκληρο το «Βιβλίο του Νόμου» υπάρχει στα αγγλικά εδώ: http://www.angelfire.com/journal2/serpentandlion/thecomment.html
[5] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 72
[6] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 73
[7] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 76
[8] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 74
[9] Perdurabo: The Life of Aleister Crowley του Richard Kaczynski, σελ. 15
[10] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 25.
[11] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 25.
[12] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 27.
[13] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 26.
[14] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 25.
[15] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 401
[16] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 26.
[17] Perdurabo: The Life of Aleister Crowley του Richard Kaczynski, σελ. 15.
[18] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 26.
[19] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 27.
[20] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 28-29.
[21] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 32.
[22] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 402
[23] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 407 και Aleister Crowley: The Nature of the Beast σελ 113 κ.α.
[24] Aleister Crowley «Confessions» κεφ. 73 Σελ. 711-712
[25] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 417
[26] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 149.
[27] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 428-429
[28] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 30
[29] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 36
[30] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 69
[31] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 415
[32] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 416
[33] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 410
[34] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson σελ. 42
[35] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson σελ. 136
[36] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson σελ. 109
[37] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson σελ. 91.
[38] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 425
[39] Βλ. http://en.wikipedia.org/wiki/Leah_Hirsig
[40] The Magical Record of The Beast 666: The Diaries of Aleister Crowley, edited by John Symonds and Kenneth Grant, Duckworth, 1972 σελ. 251
[41] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 123.
[42] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 123.
[43] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 420
[44] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 128.
[45] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 419
[46] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 124.
[47] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 136
[48] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 132
[49] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 401
[50] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 385
[51] Perdurabo: The Life of Aleister Crowley του Richard Kaczynski, σελ. 330
[52] Perdurabo: The Life of Aleister Crowley του Richard Kaczynski, σελ. 331
[53] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 413
[54] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 407
[55] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 417
[56] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 413
[57] The Encyclopedia of Magic and Alchemy της Rosemary Guiley, σελ. 57
[58] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 93
[59] The Encyclopedia of Magic and Alchemy της Rosemary Guiley, σελ. 57
[60] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 93
[61] The Encyclopedia of Magic and Alchemy της Rosemary Guiley, σελ. 57-58.
[62] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 93
[63] The Encyclopedia of Magic and Alchemy της Rosemary Guiley, σελ. 58
[64] Perdurabo: The Life of Aleister Crowley του Richard Kaczynski, σελ.198
[65] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 93 – 95 και The Encyclopedia of Magic and Alchemy της Rosemary Guiley, σελ.58.
[66] The Encyclopedia of Magic and Alchemy της Rosemary Guiley, σελ.58.
[67] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 105
[68] Σ. Τ. Μ.: Μάλλον πρόκειται για την «σαβασάνα» ή «στάση πτώματος» (βλ. http://en.wikipedia.org/wiki/Shavasana) από τις 84 κλασικές ασάνα που σύμφωνα με την ινδουϊστική παράδοση, δίδαξε ο θεός Σίβα (βλ. http://en.wikipedia.org/wiki/Asana#The_84_classic_yoga_asanas)
[69] Perdurabo: The Life of Aleister Crowley του Richard Kaczynski, σελ. 273
[70] Do What Thou Wilt: A Life of Aleister Crowley του Lawrence Sutin σελ. 228.
[71] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 112.
[72] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 123
[73] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 421
[74] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 424 και Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 132-133
[75] Βλ. http://vampires.monstrous.com/gilles_de_rais_alias_blue_bear.htm και http://en.wikipedia.org/wiki/Gilles_de_Rais
[76] London’s Curse: Murder, Black Magic & Tutankhamun του Mark Beynon, εκδ. The History Press, σελ. 185 κ.α.
[77] Στο ίδιο.
[78] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 107.
[79] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 427
[80] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 399
[81] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 419-420
[82] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 148-149
[83] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 106
[84] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 430-431
[85] Βλ. http://en.wikipedia.org/wiki/Jules_Jacot-Guillarmod
[86] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 75-78.
[87] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 414-415
[88] The confessions of Aleister Crowley: an autohagiography / edited by John Symonds and Kenneth Grant σελ. 433, 436, 439, 440, 442 και 443. Μερικά αναφέρονται και στο Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 77

Πηγή