Αντώνης Μποσνακούδης*

Πως θα χαρακτηρίζατε τους δικηγόρους, οι οποίοι θα παρείχαν νομικές υπηρεσίες και ιδιαίτερα αν υπεράσπιζαν μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου μιας εταιρίας, οργάνωσης και γενικά φορέα, για τον οποίον η Ελληνική Δικαιοσύνη εξέδωσε ΤΕΛΕΣΙΔΙΚΗ απόφαση (10493/1997 του Εφετείου Αθηνών), τμήμα της οποίας περιλαμβάνει τα ακόλουθα:

«. . . απεδείχθη με πληρότητα, ότι το καθού και εκκαλούν είναι μία οργάνωση με ολοκληρωτικές δομές και τάσεις, που στην ουσία περιφρονεί τον άνθρωπο, ενώ ενεργεί ελεύθερα και μόνον κατ’ επίφαση προκειμένου και αποκλειστικά να προσελκύσει μέλη, τα οποία στη συνέχεια υφίστανται, με όλες τις προαναφερθείσες διαδικασίες και θεωρίες, πλύση εγκεφάλου, με ανώτερο σκοπό τη δημιουργία κατευθυνόμενου τρόπου σκέψης, αλλά και την ελαχιστοποίηση των αντιρρήσεων (βασικές θέσεις των θεωριών του ιδρυτή), έτσι ώστε να βρισκόμαστε πλέον ενώπιον άβουλων όντων, τα οποία έχουν χάσει τη δυνατότητα λήψεως αποφάσεων ως καταστάλαγμα της ελεύθερης βούλησης τους, εφόσον έχουν ήδη περάσει από όλα τα στάδια των διδασκαλιών της και με την κατάλληλη περαιτέρω επεξεργασία γίνονται πλέον δεκτικά στις «αλήθειες», που εφαρμόζει, χωρίς όμως, να έχουν τα κίνητρα για να τις εξετάσουν και αξιολογήσουν. Ενόψει αυτών, το εκκαλούν σε καμμία περίπτωση δεν νομιμοποιείται να επικαλείται παραβίαση των δικαιωμάτων τόσο της θρησκευτικής ελευθερίας».

π. Στέφανος Στεφόπουλος*

Τα τελευταία χρόνια εμφανίστηκε στο προσκήνιο μιά νέα “θεραπεία”, η Γιόγκα Γέλιου.

Όσοι την εξασκούν και την μεταφέρουν στους πελάτες τους ισχυρίζονται πως στον κόσμο των ημερών μας που πνίγεται από το άγχος, την αγωνία επιβίωσης, τις ατελείωτες υποχρεώσεις, τους πολύ έντονους καθημερινούς ρυθμούς, το νεοφανές αυτό είδος γιόγκα αποτελεί μιά πολύ καλή μέθοδο “εκτόνωσης” και ενίσχυσης της ψυχοσωματικής ισορροπίας.

Είναι όμως έτσι; Είναι επιστημονική μέθοδος θεραπείας; Είναι συμβατή με την Ορθόδοξη πίστη έτσι όπως την προσφέρουν στους ανθρώπους αναμεμειγμένη με ινδουϊστικές θεωρίες και πρακτικές (διαλογισμός, pranayama, ασκήσεις γιόγκα);

Αντιμετωπίζοντας την Ισλαμική Πρόκληση

David Wood*

Οι Χριστιανοί καλούμαστε να «κάνουμε μαθητές όλα τα έθνη» (Ματθ. 28:19). Επειδή οι Μουσουλμάνοι αποτελούν περισσότερο από το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πληθυσμού, η υπακοή στη Μεγάλη Εντολή συνεπάγεται την παρουσίαση του ευαγγελίου στους Μουσουλμάνους. Ωστόσο, το μήνυμα του Ισλάμ έρχεται σε αντίθεση με τις διδασκαλίες του Χριστού σε πολλά βασικά δόγματα, οπότε οι Μουσουλμάνοι έχουν, εύλογα, σημαντικές αντιρρήσεις για τον Χριστιανισμό. Παρόλα αυτά, επειδή η απολογητική στην Αμερική και την Ευρώπη έχει δώσει πολύ μεγαλύτερη έμφαση στον αθεϊσμό παρά στο Ισλάμ, πολλοί Χριστιανοί γνωρίζουν λίγα για το Ισλάμ και δεν αισθάνονται έτοιμοι να συμμετάσχουν σε διάλογο με Μουσουλμάνους. Θα πρέπει, ωστόσο, να είναι ενθαρρυντικό να μάθουμε ότι η επιτυχής υπεράσπιση του ευαγγελίου έναντι των μουσουλμανικών αντιρρήσεων είναι μια μάλλον εύκολη δεξιότητα για να την αναπτύξουμε.

Το 2026, το Shen Yun Performing Arts —το διάσημο χορευτικό συγκρότημα που αυτοπροσδιορίζεται ως «η κορυφαία εταιρεία κλασικού κινεζικού χορού στον κόσμο»— σχεδιάζει να περιοδεύσει σε πάνω από 200 πόλεις παγκοσμίως. Στην Ελλάδα κυκλοφορούν φήμες (κυρίως σε social media και fan groups) για παράσταση στην Αθήνα, χωρίς όμως επίσημη επιβεβαίωση ακόμα από το shenyun.com. Αν τελικά έρθει, χιλιάδες θεατές θα δουν ένα εντυπωσιακό σόου δύο ωρών με αιθέριους χορούς, παραδοσιακά κοστούμια, ζωντανή ορχήστρα και ψηφιακά σκηνικά που «αναβιώνουν» την προκομμουνιστική Κίνα.

Το ζήτημα που τίθεται από επικριτές και ερευνητές είναι ότι, σύμφωνα με διεθνή δημοσιεύματα και αναλύσεις, το Shen Yun συνδέεται στενά με την κίνηση Falun Gong (ή Falun Dafa), λειτουργώντας —κατά τους ίδιους— ως βασικό μέσο προβολής των θέσεών της. Το κινεζικό καθεστώς χαρακτηρίζει τη Falun Gong «κακόβουλη σέκτα» από το 1999 και την έχει θέσει εκτός νόμου, προχωρώντας σε εκτεταμένες διώξεις που έχουν καταγγελθεί διεθνώς για σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πέρα από την Κίνα, φορείς όπως η MIVILUDES στη Γαλλία και αρχές στη Ρωσία έχουν ασχοληθεί με την κίνηση στο πλαίσιο ελέγχου νέων θρησκευτικών οργανώσεων, εκφράζοντας προβληματισμούς για ορισμένες πρακτικές της.